De kwartieren van Karel de Grote

In het overzicht van de voorouders van Karel de Grote heb ik mij beperkt tot de eerste zes generaties. Ik heb deze verrijkt met aanvullende informatie zoals gepubliceerd op www.kareldegrote.nl.
In dit overzicht ziet u het teken » achter een naam staan. Klik op dit teken of op het veld met de aanvullende informatie om deze voor die persoon te verbergen. Klik opnieuw op het teken om de details weer te openen.


Generatie 1 (kwartierdrager)

1 Karel (Carolus Magnus) de Grote » , geb. Ingelheim 02-04-0748, ovl. Aken (De) 28-01-0814
Karel (Carolus Magnus) de Grote
Karel en zijn broer Carloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9.10.768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passeren van diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28.7.754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot ‘patricius Romanorum’, maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25.12.800; laat dan zijn ‘patricius’-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: ‘Karolus serenissimus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobardorum’; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse ‘basileus’ Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28.1.814, begr. ald. (Dom). Hij had 4 echtgenotes en 6 concubines.

ging 0768 een relatie (1) aan met Himiltrude.. , geb. onbekend , maitresse
tr. (2) 0769 met Desideratus (Armgard)..
tr. (3) 30-04-0771 met Hildegard in de Vinzgouw , geb. 0758, ovl. 30-04-0783
ging een relatie (4) aan met NN.. , maitresse
tr. (5) -10-0783 met Fastrada.. , ovl. Frankfurt am Main (De) 10-08-0794
tr. (6) 0794 met Ludgardis van Alamannie , ovl. Tours 04-06-0800
ging een relatie (7) aan met Madelgarda.. , geb. onbekend , maitresse
ging een relatie (8) aan met Gersvinda.. , saxonici generis
ging een relatie (9) aan met Regina.. , geb. onbekend , maitresse
ging een relatie (10) aan met Adelinde.. , geb. onbekend , maitresse


Generatie 2 (ouders)

2 Pepijn de Korte » , geb. ca. 0714, ged. Utrecht , koning van Frankrijk (0751-0768) , ovl. St. Denis 24-09-0768
Pepijn de Korte
Hij werd gedoopt in Utrecht door St. Willibrand, aartsbisschop van Utrecht Deelde aanvankelijk de regering met zijn oudste broer Carloman, installeerde Childeric III op de troon, onderwierp Aquitanië en trok met zijn broer verder tot aan de oevers van de Inn (743). Na het intreden in het klooster van zijn broer Carloman (747) alleen hofmeier, maakte reeds met Carloman een begin met diverse hervormingen in de kerk en schoot de paus te hulp tegen de Lombarden. Hij zond in 751 twee getrouwen, Fulrad en Bouchard, naar Rome om op diplomatieke wijze te informeren hoe paus Zacharias stond t.o.v. zijn eventuele koningschap en ontving het beroemde antwoord:” Het lijkt mij beter diegene koning te maken die de koninklijke macht bezit dan diegene die die macht niet bezit.” Hierop verzamelde hij zijn raad der edelen in november 751, sloot Childebert op in de Abdij St. Bertijn en werd tot koning gekozen. De echte erfgenaam Thierry werd zoals gebruikelijk in het klooster gedaan (Fontenelle) en verdween, als zijn vader, uit de historie. Na zijn kroning, 756-760, voerde hij oorlog met de Saksen, uiteindelijk onderworpen door zijn zoon, daarna met Beieren, waar hij zijn halfbroer Griffo verjoeg en de vasaliteit van Tassilo III accepteerde, onderwierp tenslotte Aquitanië; verbeterde sterk de administratie van zijn rijk en vervolgde de verbetering van de organisatie van de kerk en startte zo een aantal acties die een vervolg kregen die later door historici de “carolingische renaissance” zou worden genoemd.

tr. ca. 0743
3 Berthe (met de grote voeten) van Laon » , ovl. Choisy-au-Bac 12-06-0783
Berthe (met de grote voeten) van Laon
In 753 ondernam paus Stephanus II de reis naar Gallië om de hulp van de koning in te roepen tegen de Lombarden, bij deze gelegenheid werden Pepijn, Berthe en hun twee zonen gezegend op 28 juli 754 in de basiliek van St. Dénis, waarbij door de paus de banvloek werd uitgesproken over een ieder die de macht in het rijk zou grijpen en niet tot hun geslacht behoorde. Berthe werd nauwelijks meer genoemd tijdens haar huwelijk met Pepijn behalve toen het huwelijk met Pepijn snel verslechterde en in 762 moest de paus Paulus I ingrijpen om Pepijn van een scheiding af te houden, des te meer liet zij zich gelden tijdens de regering van haar zoons door haar sterkr sympathie voor de Lombarden, reden van Karel’s huwelijk met de dochter van de lombardische koning, zij verloor snel invloed toen Karel een ander koers ging varen.



Generatie 3 (grootouders)

4 Karel (de blunderaar) Martel » , geb. ca. 0690 , hertog der Franken (0717-0741) , ovl. Quierzy 22-10-0741
Karel (de blunderaar) Martel
Zijn moeder Alpaïde was de tweede vrouw van Pepijn van Herstal en zijn stiefmoeder Plectrude nam direct de teugels in handen bij het overlijden van Pepijn terwille van haar zoon Théobald en sloot Karel op. Neustrië kwam, door Pepijn in 687 onderworpen, direct in opstand en versloeg Plectrude vernietigend waardoor Austrasië ernstig bedreigd werd, dit was het moment (714) dat Karel wist te ontsnappen, een leger vormde en de Neustriers aanviel met desastreus resultaat, overigens de enige maal in zijn leven dat hij een slag verloor. Na een eerste overwinning in 716 volgde een grote slag op 28 mei 717 te Vinchy tegen de koning van Neustrië Chilperic II en Karel was heer en meester in Francië. Plectrude werd in een klooster gedaan, waar we elk spoor van haar verliezen. Karel voerde zijn gehele leven strijd, in 718 onderwierp hij de Saksen, in 719 de Friezen met de inname van Utrecht, in datzelfde jaar versloeg hij nogmaals Neustrië die ditmaal bijgestaan werden door Eudes van Aquitanië. Karel prefereerde om hofmeier te blijven en handhaafde Chilperic II op de troon, erkende diens opvolger Thierry IV en wist Austrasië en Neustrië te verenigen, stimuleerde de kerk en de evangelisatie, installeerde verschillende bisschoppen waaronder zijn zoon Gewileb in Mainz en Gregorius in Utrecht, in 724 overleed zijn vrouw Rotrude (zie 5) en hertrouwde hij Suannechilde, nicht van Odillo, hertog van Beieren. Inmiddels waren de Saracenen aan hun opmars in Spanje begonnen (711) die rond 720 aan veroveringstochten aan de andere zijde van de Pyrenëen resulteerden, Eudes van Aquitanië wist bij Toulouse een krappe overwinning te behalen maar toen de heilige stad Tours werd bedreigd riep hij de hulp van Karel in, in 732 volgde de beroemde slag bij Poitiers waar Karel de arabieren tot staan wist te brengen, drie jaar later stierf Eudes en Karel wist zijn opvolger Hunaud met geweld onder zijn invloed te brengen, van 736 to 738 veroverde hij Bourgondië, de Provence en Marseille, zijn macht was inmiddels zo groot dat bij het overlijden van de merovingische koning Theoderic IV in 737 hij niet de moeite nam deze te vervangen, bij zijn dood verdeelde hij zijn rijk tussen zijn drie zonen, aan Carloman Austrasië, Alemanië en Thüringen, aan Pepijn Neustrië, Bourgondië, de Provence en de Moselgouw en aan Griffon (zoon van zijn huwelijk met Suannachilde) een stuk land in het centrum van het rijk. Bovengenoemde Plectrude zou een dochter zijn van de senechal Hugobert en Theodrada en een zuster van de Irmina getrouwd met Chariveus, de schoonouders van Berthe van Prüm.

tr.
5 Rotrude.. , ovl. 0724

6 Caribert Hardrad » , geb. ca. 0700 , graaf van Laon , ovl. na 0748
Caribert Hardrad
Ondertekende met zijn moeder Berthe de stichtingsacte van het klooster Prüm op 23 juni 721, werd opnieuw genoemd onder de naam “d’Hardrad alias Caribert” in een schenkingsacte die Berthe deed aan klooster Echtenach, zijn jaar van overlijden werd benaderd door het feit dat uit een acte van 762 van Pepijn en Berthe duidelijk bleek dat Berthe toen al geerfd had.

tr.
7 Gisele (?).. »
Gisele (?)..
Over de naam en het leven van de echtgenote van Caribert was niets bekend, maar het feit dat sinds Pepijn de naam regelmatig voorkwam bij de carolingische prinsessen en daarvoor niet maakt haar plaats als echtgenote van Caribert meer dan waarschijnlijk.



Generatie 4 (overgrootouders)

8 Pepijn (de Bemiddelaar) van Herstal » , geb. ca. 0645, ovl. Jupille sur Meuse 16-12-0714
Pepijn (de Bemiddelaar) van Herstal
De naam “van Herstal” is afkomstig van één van zijn landgoederen, zijn leven werd beheerst door de voortdurende strijd, eerst om de macht later de vergroting van het frankische rijk. Hij trad pas op de voorgrond in 680 toen hij bij de dood van de koning van Austrasië met hertog Martin van Champagne (in tegenstelling tot eerdere theoriën, noch zijn broer noch zijn neef) een overheersende positie verwierf. Austrasië, sinds enige jaren onder het juk van Neustrië kwam in opstand maar Ebroïn, de hofmeier van Austrasië, is hen te sterk. Pepijn en Martin vluchtten verschillende kanten op, Martin verschanste zich in Laon en werd het eerste aangevallen, Ebroïn wist hem over te halen zich met zijn leger aan zijn zijde te scharen maar vermoordde allen zodra de stad zich opende, kort daarop werd Ebroïn vermoord door een edelman Ermenfried die direct naar het hof van Pepijn vluchtte aldus voedsel gevende aan het gerucht dat Pepijn de aanstichter van de moord was. Ebroïn’s opvolger Warraton sloot vrede met Pepijn, deze vrede was echter van korte duur, Gislemar, zoon van Warraton, verdreef zijn vader en voerde opnieuw oorlog, Pepijn werd verslagen bij Namen maar toen Gislemar meteen daarna overleed, keerde Warraton terug als hofmeier en het werd opnieuw vrede, bij Warraton’s overlijden in 686 nam zijn schoonzoon Berchaire zijn positie in en op aandringen van de weduwe van Warraton, Ansflède, viel hij Pepijn opnieuw aan, ditmaal wist Pepijn echter een eclatante overwinning te behalen, Tertry 687, hetgeen hem de macht over Austrasië geeft, Berchaire leefde weliswaar nog enkele jaren (tenminste tot october 688, en pas bij zijn dood nam Pepijn positie als hofmeier van koning Thierry III van Austrasië in en plaatste één van zijn getrouwen, Norbert, op zijn positie in Neustrië, in 700 vervangen door Grimoald, zoon van Pepijn, terwijl een tweede zoon Drogo, Bourgondië ging regeren met de titel hertog van Champagne. Pepijn was nu op het toppunt van zijn macht, weliswaar regeerde de merovingische koning maar Pepijn besliste, er waren echter regelmatig problemen aan zijn grenzen en de rest van zijn leven vocht hij met wisselend succes tegen de saksen, friezen en alemanen. Het privé leven van Pepijn werd bepaald door familiedrama’s, getrouwd sinds 691 met Plectrude uit één van de machtigste families van Austrasië (vgl. 50), bij wie hij de zoons Drogo en Grimoald had, had hij een tweede echtgenote Alpaïde met als zoons Karel en Childebrant, tussen beide vrouwen, elk met hun eigen aanhang, bestond een enorme haat hetgeen culmineerde rond 705 met de moord op de prelaat van Luik, St. Lambert, aanhanger van Plectrude, kort daarop stierf Drogo en in april 714 werd Grimoald gedood op de graftombe van St. Lambert; tegen het einde van zijn leven stond Pepijn geheel onder de invloed van Plectrude en benoemde als zijn opvolger een bastaardzoon van Grimoald, mede uit wraak op de moord van Grimoald, dit ten koste van de zoons van Alpaïde en vier zoons van Drogo, die waarschijnlijk niet onschuldig waren aan deze moord. Deze fragile opvolging had desastreuze gevolgen kunnen hebben voor de opbouw van het rijk, ware het niet dat Karel, zoon van Alpaïs, kort na Pepijn’s dood wist te ontsnappen.

tr.
9 Alpais.. »
Alpais..
Van haar is niet veel bekend behalve dat zij reeds de tweede vrouw van Pepijn zou zijn geweest toen die nog getrouwd was met Plectrude, de theorie dat zij eerder een concubine was dan zijn echtgenote lag natuurlijk voor de hand, zij werd door verschillende bronnen genoemd, o.a. de kroniek van Frédégaire waarin ze beschreven wordt als “noble et charmante”, maar aangezien deze kroniek geredigeerd werd door Childebrand, broer van Karel Martel, is dit amper objectief te noemen. Uit een tweede biografie van St. Landbert zou blijken dat deze kerkvorst Pepijn regelmatig zijn huwelijk met Alpaïde verweet omdat Plectrude nog leefde, reden dat deze vermoord werd op aanstichten zelfs van Alpaïde, het vervolg laat zich lezen als een –bloedige- roman, echter een uit die tijd daterende eerdere biografie van St. Landbert gaf aan dat Landbert vermoord werd door handlangers van Dodo als wraak op de moord van Dodo’s ouders op instignatie van Landbert; Alpaïde werd hierin wel genoemd als rechtmatige echtgenote van Pepijn maar zonder haar op enigerlei manier bij de moord te betrekken.


10 Landbert.. , geb. 0665 , graaf (0706-) , ovl. ca. 0715

12 NN.. , geb. 0680, ovl. voor 0704
tr.
13 Berthe (Bertrade) de Prum »
Berthe (Bertrade) de Prum
Stichtster van de abdij van Prüm in 721, Berthe of Bertrade geeft een belangrijke schenking in de vorm van grond verkregen uit de erfenis van haar voorouders voor de stichting van de abdij, de acte is medeondertekend door haar zoon Caribert en drie ongetwijfeld naaste bloedverwanten, Bernier, Rolande en Thierry, allen typisch mérovingische namen.



Generatie 5 (betovergrootouders)

16 Ansegisel.. » , geb. ca. 0610 , domesticus , ovl. ca. 0662
Ansegisel..
het enige document dat Angisel noemt, samen met zijn broer Choldulf, is een oude acte uit 648 van de abdij van Stavelot Malmédy opgesteld door koning Sigebert III waarin deze Angisel benoemd tot “domesticus”, een positie vlak achter de hertogen, ook was bekend dat hij getrouwd was met Begga, dochter van Pepijn de Oude.

tr.
17 Begga.. » , geb. ca. 0615 , abdes van Andenne (0691-) , ovl. 17-12-0693
Begga..
Na overlijden van haar echtgenoot Angisel, trok zij zich terug in de abdij van Nivelles, gesticht door haar moeder Itta met haar zuster Gertrude als eerste abdes, overleden in 660. Zij had een gelofte afgelegd een klooster te stichten en vond de eerste jonge vrouwen die haar wilden volgen te Nivelles, met hen bouwde ze het klooster van Andenne waar zij overleed.


18 Childebrand.. » , hoogwaardigheidsbekleder (0693-)
Childebrand..
Slechts bekend van de oprichtingsacte van het klooster van Bruyères-le-Châtel door Clothilde in 673, waarbij zijn handtekening tussen vele andere edelen van Neustrië stond, zijn naam, uiterst zeldzaam in Gallië, gaf vrijwel zekerheid dat hij een voorvader was Childebrand, broer van Karel Martel.


20 NN.. , geb. 0640

24 Chariveus.. , geb. 0660 , graaf (?) van Laon (0680-0692) , ovl. ca. 0692
tr.
25 Irmina.. , geb. 0660 , non (0704-0704) , ovl. ca. 0704

26 Thierry III.. » , geb. ca. 0651 , koning van Bourgondië (0670-0673) , , koning van Francië (0690-0691) , ovl. ca. 0690
Thierry III..
Ongetwijfeld de eerste merovinger die alle macht bij de hofmeier legde en daarmee de uiteindelijke ondergang van de merovingers inluidde.

Bij de dood van Clovis II in 657 werd hij opgevolgd in Neustrië door zijn zoon Clotaire III tot aan diens dood in 673, Austrasië was reeds in 662 beheerd door Childéric II zodat bij de dood Van Clotaire III de derde broer Thierry III koning van Neustrië werd, maar Childeric, gesteund door St. Léger en zijn hofmeier Ebroïn wisten na enkele maanden Neustrië en Austrasië te verenigen, echter in 675 raakte St. Léger uit de gratie en verbond zich met de tegenpartij, niet lang daarna werden Childeric en zijn vrouw door Bodilon, een bloedverwant van Léger, vermoord en het late najaar had Thierry zijn troon terug met als hofmeier Leudèse, zoon van Erchinoald, Ebroïn wist echter te ontsnappen naar Austrasië en zette een bedrieger op de troon onder de naam Clovis die doorging voor een zoon van Clotaire III, de aanval op Neustrië werd ingezet en hij wist het leger van Thierry te verslaan, Leudèse werd gedood terwijl Thierry, Léger en diens broer Guérin gevangen genomen werden, Guérin werd gemarteld en gestenigd, Léger wordt eveneens gemarteld en blind gemaakt maar bleef gevangen tot zijn executie in 677 (vgl. 40), veranderingen in het politieke klimaat deden Ebroïn besluiten zijn bedrog toe te geven en erkende Thierry III, bij de dood van Dagobert II van Austrasië op 24 december 679, erfde Thierry Austrasië en regeerde over het gehele rijk tot zijn dood, hij werd begraven in St. Waast, bij Arras, uit het verhaal blijkt duidelijk dat de koningen slechts pionnen waren in de handen van de hofmeiers.


ging een relatie aan met
27 Clotilde (Doda).. » , koningin van Frankrijk , ovl. 0692
Clotilde (Doda)..
Regentes na de dood van Thierry III, haar naam is bekend uit de geschiedschrijving uit die tijd waarin staat dat bij de dood van Thierry de troon toekwam aan zijn zoon Clovis III en koningin Clothilde, dit wordt bevestigd door een acte van 1 juni 691 getekend door “ roi Clovis .... et notre mère...Clothilde”. Clothilde regeerde korte tijd voor haar zoon Clovis III en het feit dat ze Thierry overleefde bewijst dat zij identiek is aan de koningin Dode die drie jaar na Thierry begraven werd in St Waast bij haar echtgenoot, waarbij Dode of een bijnaam of een koosnaam voor Clothilde zou zijn geweest.


Voor de gegevens van de vader zie nummer 16, en de gegevens van de moeder zijn te vinden onder nummer 17


Generatie 6 (oudouders)

32 Saint Arnulf (de heilige).. » , geb. ca. 0580 , bisschop van Metz (0614-0629) , ovl. bij Remiremont 18-07-0640
Saint Arnulf (de heilige)..
Hij is de oudste mannelijke voorvader van Karel de Grote die we met enige zekerheid kennen. Hij werd geboren in Austrasië uit een adellijk geslacht, werd jong naar het hof gestuurd waar hij onderwezen werd door de hofmeier Gundulf, werd benoemd tot “domisticus” en paltsgraaf en trouwde in die tijd met een jonge adellijke vrouw bij wie hij twee kinderen had. Hij wist met Pepijn de Oude, koning Clotaire over te halen in te grijpen in Austrasië om Brunhilde gevangen te nemen, na de overwinning verkreeg hij het episcopaat van Metz en werd één van de belangrijkste raadgevers van Clotaire, hetgeen zich continueerde in 621 toen Clotaire zijn zoon Dagobert als vorst van die regio installeerde, echter toen Dagobert in 629 het gehele rijk erfde ontstond een breuk tussen de koning en Arnulf, die ontheven van zijn functies samen met zijn vriend Romaric en zijn neef Bertoul zich terugtrok in Habendum, hij stierf zonder opnieuw in de gunst van de koning te komen.

tr.
33 Dode.. » , religieuse te Trier
Dode..
Een meisje uit roemvol bekend en voornaam geslacht, vermoedelijk eveneens uit Franken


34 Pepijn (de oude) de Landen » , geb. ca. 0575 , hofmeier van Austrasië , ovl. 0640
Pepijn (de oude) de Landen
Hij werd voor het eerst genoemd in de kroniek van Frédégaire als één van de edelen die Clotaire II in 613 overhalen zich meester van Brunhilde te maken, Clotaire vertrouwde hem de opvoeding van Dagobert toe, in 624 werd hij benoemd tot hofmeier. Hij ondersteunde effectief Dagobert toen Clotaire weigerde zijn zoon alle macht in Austrasië te geven maar die macht lag in de praktijk al bij Dagobert, optredende voor Dagobert deed Pepijn een belangrijke Agilolfinger Chrodoald wegens belastingschuld arresteren, Chrodoald wist echter te vluchten en vroeg Clotaire ten behoeve van hem te inteveniëren, Dagobert beloofde Chrodoald te sparen maar die werd bij diens terugkeer direct geexecuteerd, Pepijn viel echter enige tijd na St. Arnulf in ongenade en werd in de raadgevende vergadering vervangen door Cunibert, bisschop van Keulen, in 632 werd de administratie van Austrasië toevertrouwd aan hertog Adalgisel en genoemde Cunibert, ontheven van beide belangrijke functies bleef Pepijn echter aan het hof en hoewel hij in deze periode nauwelijks invloed had bleef hij wel de titel hofmeier dragen en hernam de macht behorende bij die positie na de dood van Dagobert onder diens zoon Sigebert III, opvolger van zijn vader in Austrasië.

ging een relatie aan met
35 Itta (Idoberge).. » , geb. 0592 , abdes van Nivelles , ovl. 08-05-0652
Itta (Idoberge)..
Zij had drie kinderen bij Pepijn de Oude, Grimoald, die later de functie van zijn vader zou bekleden, Begga (zie 17) en Gertrude, later abdes van Nivelles, na de dood van haar man wijdde ze zich met haar jongste dochter aan de kerk, ontmoette in 647 St. Amand die haar aanraadde een klooster te stichten, waarop Itte het klooster van Nivelles stichtte dat sterk onder de invloed van de ierse school stond, haar dochter werd haar directe opvolgster in 652. Ook de stichting van het klooster van Hamage werd op deze wijze door St. Amand bepaald, zijn grote invloed illustrerend.


40 Chrotbert (Robert).. » , geb. 0620 , paltsgraaf van Arras , , hertog van Neustrië , ovl. ca. 0677
Chrotbert (Robert)..
Zijn naam kwam in 654 voor het eerst voor als getuige op een acte van Clovis II van Neustrië, een tweede maal in 663 bij zijn benoeming tot “majordomus sacrii palatii” van Clotaire III, een term die het best vertaald kan worden met “paltsgraaf”, en voor een derde maal in een document de abdij van Bèze betreffend, viel in ongenade en werd geexecuteerd(?) in 677/78. Gezien de gevoeligheid van de kwestie droeg Ebroïn aan Robert op, zijnde paltsgraaf en dus vertrouweling, om St. Léger te executeren, Robert had echter medelijden met de blinde gevangene en weigerde een executie uit te voeren tot hij een dwingend bevel ontving op 3 october, (vgl. 26), Robert overleefde deze episode kennelijk niet want het volgende jaar werden bij koninklijke acte op 12 september 678 zijn bezittingen verdeeld, het was met grote waarschijnlijkheid hetzelfde jaar dat Ragnobert, in een andere acte genoemd als de zoon van Robert, geexecuteerd werd, beschuldigd van een complot tegen Ebroïn.

tr.
41 Theodrada.. » , geb. ca. 0620, ovl. ca. 0677
Theodrada..
We kenden haar uitsluitend uit de acte genoemd bij Chrotbert waarin tevens genoemd werd Théoda (=Theodrada), overleden, weduwe van de (edele) Robert, zij was echter al overleden op het moment dat de acte geschreven werd. Het samengaan van het overlijden van Robert, zijn vrouw en zijn zoon konden nauwelijks als toevallig gezien worden, te meer daar bekend was dat Theoda een grote waardering voor St Léger had.


50 Hugobert.. , geb. 0635, ovl. ca. 0693
tr.
51 Theodrada.. , geb. 0640

52 Clovis II.. » , geb. 0633 , koning van Frankrijk (0640-) , ovl. -11-0657
Clovis II..
In het dertiende jaar van zijn regering kreeg Dagobert deze eerste zoon bij zijn echtgenote Nanthilde, de werkelijke macht lag echter in handen van koningin Nantilde en Aega, hofmeier, aan wie Dagobert zijn zoon had toevertrouwd, beiden waren al snel verdrongen door Erchinoald, neef van moederszijde van Dagobert, als opvolger van Aega, hij trouwde een jonge en mooie slavin van engelse afkomst, Bathilde, bij wie hij drie zoons kreeg: Clotaire, Childeric en Thierry (=Theodoric), waarvan de eerste zijn opvolger werd onder regentschap van zijn moeder bij het jong overlijden van Clovis II, amper 24 jaar. Afgezien van de gebeurtenis die volgt was zijn regering een rustige periode in de geschiedenis van Francië. In 641 begaf Nantilde zich naar Bourgondië en benoemde daar de neustrische edelman Flaochad als hofmeier, deze begon een bloedige oorlog tegen de patriciër Willibald, nazaat van de bourgondische koninklijke familie.

tr.
53 Bathilde.. » , geb. voor 0632 , koningin van Frankrijk (0648-0648) , , regentes (0657-0665) , ovl. 30-01-0680
Bathilde..
Erchinoald, die zijn vrouw Leudsindis verloren had wilde Bathilde, één van zijn angelsaksische slavinnen (!) trouwen maar zij weigerde, zij ontmoette Clovis aan het hof (ca. 648) waarbij zij zo’n indruk op hem maakte dat zij al spoedig trouwden. Als regentes was één van haar eerste daden de moord op negen bisschoppen waaronder de bisschop van Lyon St. Aunemond onder het argument dat hun episcopaten staten in een staat vormden, door haar biografen werden deze moorden ontkend maar ze waren bekend uit andere bronnen uit die tijd. Zij voerde een sterk en centralistisch gezag en wist haar naaste medewerkers goed te kiezen als St. Eloi en St. Ouen en vooral Ebroïn als opvolger van Erchinoald (overleden in 658) die tot één van de machtigste mannen van die eeuw zou worden. Zij stichtte de kloosters van Corbie en Celles. In 662 wist Bathilde met hulp van Ebroïn haar tweede zoon Childeric op de troon van Austrasië te plaatsen na de mislukte staatsgreep van de Pepinide Grimaold maar het bleef onrustig. In 664/5 werd de bisschop van Parijs Sigobrand, een getrouwe van de koningin, ernstig verdacht en vermoedelijk terecht, van een complot tegen Ebroïn, deze kwam hier achter, vermoordde Sigobrand en ried de koningin aan haar wens zich in het klooster van Chelles (Seine et Marne) terug te trekken snel te vervullen, zij bracht de rest van haar leven als een heilige in dit klooster door.


Lijst van personen

.. , Adelinde
.. , Alpais
.. , Ansegisel (*--0610)
.. , Bathilde (*--0632)
.. , Begga (*--0615)
.. , Chariveus (*--0660)
.. , Childebrand
.. , Chrotbert (*--0620)
.. , Clotilde (†--0692)
.. , Clovis II (*--0633)
.. , Desideratus (Armgard)
.. , Dode
.. , Fastrada (†10-08-0794)
.. , Gersvinda
.. , Gisele (?)
.. , Himiltrude
.. , Hugobert (*--0635)
.. , Irmina (*--0660)
.. , Itta (*--0592)
.. , Landbert (*--0665)
.. , Madelgarda
.. , NN
.. , NN (*--0680)
.. , NN (*--0640)
.. , Regina
.. , Rotrude (†--0724)
.. , Saint Arnulf (*--0580)
.. , Theodrada (*--0620)
.. , Theodrada (*--0640)
.. , Thierry III (*--0651)
Alamannie van, Ludgardis (†04-06-0800)
Grote de, Karel (*02-04-0748)
Hardrad , Caribert (*--0700)
Herstal van, Pepijn (*--0645)
Korte de, Pepijn (*--0714)
Landen de, Pepijn (*--0575)
Laon van, Berthe (†12-06-0783)
Martel , Karel (*--0690)
Prum de, Berthe (Bertrade)
Vinzgouw in de , Hildegard (*--0758)


     

© 1998 R.Balhan | Google Analytics | Onderhevig aan wijzigingen (laatst bijgewerkt 15 december 2011)